De sleur en het gezeur

[meisje_*]

Ik denk dat je alles een beetje te veel van jouw eigen standpunt bekijkt. Jouw man is door jou verlaten geweest, wat hem waarschijnlijk énorm gekwetst heeft. Ondanks dit alles is hij jou blijven steunen en heeft hij jou zelfs een tweede kans gegeven. Dat je hem verlaten hebt, heeft zijn vertrouwen waarschijnlijk volledig vernield en hij heeft schrik dat de liefde die hij voor jou voelt, niet helemaal wederzijds is. Kan je ongelijk geven?

Het best wat jij nu kan doen is tonen dat je hem graag ziet, doe af en toe eens iets extra, blaas je relatie nieuw leven in om hem te doen overtuigen dat je écht wel voor hem gekozen hebt. Zo zal je direct ook een andere reactie van zijn kant krijgen.

Eerlijk he, ik vind dat je juist dankbaar moet zijn dat je man zoveel voor jou over heeft. Dus bekijk het langs de positieve kant!

Veel succes!

[Mystie]

Beste flairlezeressen,
Wat ik van mijn hart wil is het volgende;
Ik ben getrouwd en door de sleur van het huwelijksleven, ben ik ooit verliefd geworden op een andere man. In plaats van stiekem achter de rug van mijn man met die andere man te flikflooien, heb ik de knoop doorgehakt en wou ik een nieuw leven opbouwen met die man. Ik ben toen alleen gaan wonen en ik ben er volledig voor gegaan. Maar helaas bleek die persoon een enorme kwal te zijn want alhoewel hij mij veel beloftes gemaakt had vooraleer ik alleen gaan wonen ben, was ik achteraf precies zijn seksspeeltje waar hij enkel aandacht voor had wanneer het hem uitkwam. Hij was een enorm narcistische persoon die enkel aan zichzelf dacht en het duurde dan ook niet lang vooraleer ik mijn beslissing betreurde. Mijn man was de zachtheid zelf en hij was er altijd voor mij. Ook toen het minder met mij ging in die relatie met die andere man, wou hij mij steunen en kwam hij mij troosten. Het duurde dan ook niet lang vooraleer ik tot het besef kwam dat mijn man echt wel de man van mijn leven was en niet die kwal die zich anders had voorgedaan totdat hij mij had. Ik ging dan ook met goeie moed terug bij mijn man wonen. Maar helaas, hoe vriendelijk hij ook geweest was toen ik nog alleen woonde, toen ik terug was begonnen zijn verwijten. het was zelfs zo erg dat we er voor naar een relatietherapeut zijn moeten gaan. Die aan mijn man zei dat hij het verleden achter zich moest laten, wou hij opnieuw met mij leven. Nu na zoveel jaren dat ik terug ben, kan mijn man het niet laten om mij te vragen of ik wel van hem hou en of ik wel terug ben voor de juiste redenen. Gek word ik er van. Ik ervaar dit als enorm vermoeiend en ben het zo beu geworden dat ik soms hoop dat hij het aftrapt. Ik voel mij enorm en diep teleurgesteld. En ik heb al op verschillende manieren gezegd dat hij ermee moet stoppen want dat hij gewoon alles om zeep helpt maar hij luistert gewoon niet, begrijpt het denk ik ook niet. Intussen kamp ik met een zware depressie en niet alleen omwille van hem maar ook omwille van andere tegenslagen . Ik ben wel in behandeling maar ik heb gewoon geen zin meer in het leven. Mijn leven is net een lege doos. Herkent iemand dit?