Beste Flairfan,

Het Flairforum is gesloten. Je kan alle discussies nog lezen, maar je kan er niet meer op reageren of zelf iets posten. We hebben dit besloten omdat er te veel misbruik gemaakt werd van ons forum. Niet fijn voor alle eerlijke bezoekers onder jullie, maar wel noodzakelijk. Onze excuses voor dit ongemak. Je kan nog altijd met ons meepraten via Facebook en Twitter.

Vriendelijke groeten van het Flairteam

Lange afstands relatie

Een gekke start of keurt iedereen je relatie af? Koppels praten over hun geluk.

Wie heeft een lange afstands relatie?

Ja
59
71%
Gehad
24
29%
 
Totaal aantal stemmen : 83

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor RedDemon1970 » 29 mei 2012 18:31

Een lange afstands relatie, heb er al zoveel gehad dat ik nu es een echte relatie wil hebben, maar blijkbaar...is mij dat niet gegund :(
RedDemon1970
 
Berichten: 47
Geregistreerd: 14 mei 2012 17:18

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor Fieeh » 21 mei 2012 16:52

Franz Ferdinand schreef:Als iedereen er zich goed bij voelt, is dat geen probleem maar eigenlijk kan je 100 jaar probleemloos een goede relatie hebben als je al die tijd leeft als een vrijgezel. Eigenlijk ben je dan gewoon (goede) friends-with-benefits die elkaar enkele malen per jaar zien en dan leuke sex hebben.

Wat is ook de oprechtheid van zo een 'relatie'? Geef zo iemand een fles sterke drank en een zwoele nacht in de lokale uitgaanswereld terwijl de 'vriendin' 1000 kilometer verder zit en men zal zien hoe 'hecht' de relatie is. Ik denk dat men vooral zichzelf veel wil wijsmaken...



FF, Jij mag daar uiteraard je eigen mening over hebben, en wij voelen ons hier inderdaad goed bij. Bezie het hoe je het wilt natuurlijk, jij ziet het als 'goede friends with benefits', wij zien het als een relatie. Wij delen wel iets meer dan enkel leuke sex. We horen elkaar wel meermaals per dag, onze families kennen elkaar. Ik word ook volledig geaccepteerd binnen zijn familie en we zijn afgelopen zomer zelfs verloofd. Trouwen moet uiteraard wachten tot we écht samen zijn en al wat samengewoond hebben. & ja wij menen het oprecht met elkaar, maar da neemt ook ni weg dat ik er wel realistisch in ben dat een misstap snel gezet is. Maar dit is niet enkel zo langs zijn kant.. dat is gewoon een kwestie van vertrouwen. Ik moet hem vertrouwen, maar net zo hard moet hij ook mij kunnen vertrouwen, anders kan er al helemaal geen sprake zijn van een relatie..
Fieeh
 
Berichten: 13
Geregistreerd: 26 aug 2011 21:39

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor Franz Ferdinand » 21 mei 2012 13:51

Als iedereen er zich goed bij voelt, is dat geen probleem maar eigenlijk kan je 100 jaar probleemloos een goede relatie hebben als je al die tijd leeft als een vrijgezel. Eigenlijk ben je dan gewoon (goede) friends-with-benefits die elkaar enkele malen per jaar zien en dan leuke sex hebben.

Wat is ook de oprechtheid van zo een 'relatie'? Geef zo iemand een fles sterke drank en een zwoele nacht in de lokale uitgaanswereld terwijl de 'vriendin' 1000 kilometer verder zit en men zal zien hoe 'hecht' de relatie is. Ik denk dat men vooral zichzelf veel wil wijsmaken...
Franz Ferdinand
 
Berichten: 3751
Geregistreerd: 27 maart 2008 21:22
Woonplaats: Leuven

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor Fieeh » 21 mei 2012 10:52

Venus S schreef:@Fieeh,

k stel me de vraag,de maanden dat jij hier bent en hij ginder ...
ik neem aan dat het een gezonde vurige man is ...

hoe reageren je ouders op dit alles en op mss het feit dat je ooit naar ginder trekt?




Zoooo veel maanden zijn er nooit tussen dat wij elkaar niet zien hoor.. & wie zegt dat ik geen gezonde vurige vrouw ben.. er zijn koppels die hier samenwonen en minder seks hebben dan wij op een heel jaar, geloof me!

& m'n ouders zijn eigenlijk heel positief over hem! Ze zouden het zelfs fijn vinden moest ik naar daar gaan, dan kunnenn ze vaak op vakantie komen :) !
Fieeh
 
Berichten: 13
Geregistreerd: 26 aug 2011 21:39

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor Franz Ferdinand » 19 mei 2012 13:49

Fieeh schreef:Daar zijn we nog niet uit ;). Ik ga eerst proberen daar te wonen! Hij is wel al 2 keer hier op vakantie geweest, maar hij weet niet of hij hier zou kunnen wennen. Ik weet ook niet of ik in Turkije zou kunnen wonen, maar ik wil het wel proberen ;)! Als dit niet werkt, wil hij ook wel naar hier komen ja, maar we willen het eerst gaan proberen in Turkije :) aangezien ik al wat beter Turks kan dan hij Nederlands!

Vooroordelen? ;)


Geen vooroordelen maar 'na-oordelen' als ik al die allochtonen hier zie die hier zijn terechtgekomen, die eigenlijk helemaal niet akkoord gaan met onze manier van leven (niet kunnen wennen) maar hier nu toch maar vastzitten en proberen hun weg te zoeken met alle uitwassen van dien. De desbetreffende importeur is dan al weer lang van het toneel verdwenen, zij zag een relatie uiteindelijk niet zitten maar de maatschappij zit er wel mee opgescheept.
Franz Ferdinand
 
Berichten: 3751
Geregistreerd: 27 maart 2008 21:22
Woonplaats: Leuven

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor Cecilethebiel » 26 apr 2012 23:28

Hallo!

Mijn naam is Cecile en ik ben 17 jaar. Ik heb sindskort ook een lange afstandsrelatie. Ik woon in Heerlen, hij in Groningen. Niet zo ver als de rest hier, maar toch, voor 17-jarigen is het ook een stuk pittiger ;) Nu wil ik vragen om jullie hulp. Mijn vriend wordt 18, en aangezien we allebei dol zijn op verhalen wil ik een videoclip voor hem maken met allemaal soortgelijke verhalen. Het is me tot nu toe niet echt gelukt om verhalen te vinden, maar ik zie dat er op dit forum echt heel veel te vinden zijn! Als jullie me willen helpen ben ik jullie echt heel, heel, heel erg dankbaar!

Surf naar www.storiesforstefano.tk voor alle belangrijke informatie. Het kost heel weinig tijd en u kan me enorm helpen!

Alvast bedankt voor de moeite!
Cecilethebiel
 
Berichten: 1
Geregistreerd: 26 apr 2012 23:17

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor Fieeh » 14 maart 2012 13:26

Franz Ferdinand schreef:
Fieeh schreef:Ik heb intussen bijna 3 jaar een lange afstandsrelatie met een Turkse jongen! Wij zijn afgelopen zomer verloofd


Laat me raden, jij verhuist niet naar ginder maar hij zal naar hier komen?



Daar zijn we nog niet uit ;). Ik ga eerst proberen daar te wonen! Hij is wel al 2 keer hier op vakantie geweest, maar hij weet niet of hij hier zou kunnen wennen. Ik weet ook niet of ik in Turkije zou kunnen wonen, maar ik wil het wel proberen ;)! Als dit niet werkt, wil hij ook wel naar hier komen ja, maar we willen het eerst gaan proberen in Turkije :) aangezien ik al wat beter Turks kan dan hij Nederlands!

Vooroordelen? ;)
Fieeh
 
Berichten: 13
Geregistreerd: 26 aug 2011 21:39

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor Franz Ferdinand » 14 maart 2012 00:33

Fieeh schreef:Ik heb intussen bijna 3 jaar een lange afstandsrelatie met een Turkse jongen! Wij zijn afgelopen zomer verloofd


Laat me raden, jij verhuist niet naar ginder maar hij zal naar hier komen?
Franz Ferdinand
 
Berichten: 3751
Geregistreerd: 27 maart 2008 21:22
Woonplaats: Leuven

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor Fieeh » 12 maart 2012 20:33

Ik heb intussen bijna 3 jaar een lange afstandsrelatie met een Turkse jongen! Wij zijn afgelopen zomer verloofd, en heel gelukkig samen :D ! Ondanks de afstand zien wij elkaar toch 4 à 5 keer per jaar, en telkens voor lange periodes, zo is hij deze winter 2 maanden hier geweest! We hebben al 2 keer visum verkregen voor hem, wat niet evident is.
Hoe langer we samen zijn, hoe meer we er wel naar verlangen om gewoon samen te zijn.. en geen afscheid meer te moeten nemen.
Ik studeer echter nog, ben 22j, dus niet evident om hem zomaar hier te krijgen. In april ga ik terug voor 2 weken, en dan weer heel de zomer van eind juni tot eind september! Dan begint mijn laatste schooljaar, en hopelijk kunnen we daarna gewoon aan onze toekomst werken, want samen zijn is het enige dat we nu willen!!

Iedereen veel succes en veel geluk met jullie langeafstandsrelatie, het is niet makkelijk, maar moeilijk gaat ook!!
Fieeh
 
Berichten: 13
Geregistreerd: 26 aug 2011 21:39

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor Ludovic » 02 maart 2012 18:56

Hallo,

Ik ben voor een artikel voor het klantenmagazine van Mobistar op zoek naar iemand die haar ervaring over haar langeafstandrelatie zou willen delen. Hoe is jullie relatie ontstaan? Hoe houden jullie contact? ... Zou je dat zien zitten om je verhaal te delen met onze lezers? Laat gerust iets weten. Je kan me altijd bereiken via ludovic.vanhee@jaja.be. Alvast bedankt
Ludovic
 
Berichten: 1
Geregistreerd: 02 maart 2012 18:40

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor Monkey_Beach » 03 feb 2012 18:11

Hallo,

Ik heb sinds 15 maand een afstandsrelatie met een man uit Macedonië.
We schelen 6 jaar in leeftijd, maar dat merk je helemaal niet. Hij is exact hetgene ik nodig heb om me compleet te voelen.
We hebben elkaar bijna 2 jaar geleden leren kennen in Griekenland, hij werkte daar toen, ik was er op vakantie met de familie. Lang verhaal kort, de laatste avond hebben we elkaar voor de eerste keer ontmoet. Heel romantisch en zo :)
Ik was de dag erna al een hele dag aan het mijmeren hoe ik met hem nog meer contact kon hebben, ook nadat ik terug in België was. Mijn broertje, de reddende engel, is hem gaan ondervragen en zo kwam ik aan zijn email en facebook.
In het begin (de eerste 2 maand) was er niet zo veel contact, wel een paar keer per week. Maar daarna chatten we elke dag, soms meerdere keren op een dag. Facebook, chat, skype, MSN, ... alles wat we konden gebruiken.

In November 2010 ben ik voor de eerste keer naar Macedonië geweest. Ik wist helemaal niets van het land, de taal, de mensen, het eten, ... maar ik voelde er me meteen thuis.
En toen is de bal aan het rollen gegaan. Hij hier in België, ik terug in Macedonië.

We zijn recent voor de Macedonische wet getrouwd, maar volgens de Belgische wet ben ik nog ongetrouwd. Heel vervelend als ik hier moet zeggen dat ik niet getrouwd ben. Het geeft me een beetje een misselijk gevoel alsof ik het niet mag zeggen.
Grootste nadeel is dat ik terug in België ben, en hij nog 3 maand in Macedonië moet blijven..

We weten helemaal niet wanneer hij naar België mag komen zodat we samen ons leven kunnen opbouwen. Alles hangt af van het visum D dat hij nodig heeft.
Monkey_Beach
 
Berichten: 2
Geregistreerd: 03 feb 2012 18:01

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor Do21 » 09 jan 2012 16:26

Hey iedereen,

Ik ben sinds twee jaar verliefd op een Spaanse jongen, (leren kennen op Erasmus) en sinds begin vorig jaar verkeer ik er effectief mee. Tot dat moment had ik namelijk een relatie. De keuze maken tussen de zekerheid en de lange afstand, was een heel moeilijk proces.
Maar, de beslissing die ik toen maakte, was de beste beslissing van mijn jonge leventje.
We zien elkaar om de drie à vier weken. Soms komt hij naar België, maar meestal ga ik naar daar. Tot nu toe loopt dat nog perfect, en mijn gevoelens blijven alleen maar groeien, het loopt echt super tussen ons. Hij is echt mijn "media naranja", zoals ze dat daar zeggen.

Mijn mama is er wel nog steeds tegen. In het begin was het woord Spanje en al wat ermee te maken had echt taboe in dit huis. Dat deed mij enorm zeer, ik had echt een goede relatie met mijn mama.. Nu, na een jaar, begint het precies iets te beteren. Heel m'n familie is ondertussen op de hoogte en het wordt al iets bespreekbaarder.
Waarom ze ertegen is? Ze heeft gewoon enorm veel schrik dat ik naar daar zou verhuizen. Ik zeg haar dan dat ik hier mijn verplichtingen heb, nog zeker een jaar en half. Wanneer dat moment er is, zijn we effectief al een jaar en half verder. De vraag is dan of we nog samen zullen zijn.. Zijn we nog samen? Ok, dan kunnen we verder nadenken hoe we onze toekomst willen uitbouwen. Zijn we niet meer samen.. Dan heb ik toch mijn hart gevolgd en er gewoon superhard van genoten.
Dat heb ik het laatste jaar vooral beseft: doe wat je hart je ingeeft. Ik heb nu al spijt van dat ene verloren jaar, het jaar dat ik hem leren kennen heb maar toen ik nog een andere, Belgische vriend had. Toen al was het zo duidelijk, maar ja, zo'n beslissing neem je niet op één, twee, drie.

Toch, ik wil het niet idealiseren hoor, zo'n langeafstandsrelatie. Het is moeilijk, zeker wanneer je elkaar zo'n twee a drie weken niet meer gezien hebt, word je dat geskype en gechat wat moe. Je wil dan gewoon "the real stuff". Maar dan heb je dat uitzicht dat je hem over een week ofzo weer terug ziet, en kan je beginnen aftellen..

Groetjes!
Do21
 
Berichten: 3
Geregistreerd: 15 jan 2011 10:41

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor Liesbella » 19 nov 2011 16:45

Hallo iedereen,

Ook ik heb een lange-afstandsrelatie (ik woon in België, hij is een Amerikaan die in Duitsland woont).
We hebben mekaar leren kennen in mei 2010. Mijn beste vriend is een verzamelaar van oorlogsmateriaal (WO I en II) en hij heeft in zijn collectie o.a. een vest van een Amerikaanse piloot (WO II). Hij kende de naam van de piloot, aangezien die naam in de vest stond. Hij heeft die naam opgezocht op google, zag dat die man nog leefde, vond een adres, en heeft die man een brief gestuurd om te zeggen dat hij die man zijn vest in zijn collectie had! Een paar weken nadien kreeg hij een brief terug, niet van de man zelf, maar van de kleinzoon... Die meldde dat zijn grootvader helaas overleden was een paar dagen voor de brief toekwam... Hij vertelde ook dat hij zelf in het leger zit, en dat hij momenteel op een Amerikaanse legerbasis in Duitsland werkt. Hij zei dat hij mijn beste vriend graag eens wou gaan bezoeken, om dus o.a. de vest van zijn grootvader te kunnen zien. Dat heeft hij ook gedaan, en zij geraakten bevriend. Mijn beste vriend heeft me toen meteen verteld "dat is echt iemand voor u, helemaal uw type." Dus, de volgende keer dat hij op bezoek kwam, was ik ook van de partij, en ja hoor, het klikte meteen!
Twee weken nadien zagen we mekaar al terug, en in tussentijd hielden we ook contact via email en Skype. Begin juli 2010 zijn we 4 dagen samen op vakantie geweest. We wisten niet goed waar het met 'ons' naartoe moest, want het was geen evidente situatie: ik in België, hij in Duitsland; hij zit in het leger en moet binnen een half jaar misschien naar een andere basis verhuizen, bv Hawaii is een mogelijkheid; hij heeft al 3 kids uit een vorig huwelijk; etc. We hebben toen mekaar een hele tijd niet gezien, maar zijn wel contact blijven houden. In februari 2011 zagen we mekaar dan terug, en in mei, en dan begin augustus. We wisten nog steeds niet goed wat het nu was wat me met elkaar hadden of hoe het verder moest. Begin augustus ben ik met hem naar een feestje op zijn werk geweest, en daar vroeg een collega of we 'samen' zijn, en we bekeken mekaar zo eens, en toen zei hij 'ja' en deed hij heel het verhaal hoe we mekaar leren kennen hebben. Ik heb hem er nadien over aangesproken, want ik was wat verbaasd dat hij 'ja' zei omdat we het daar eigenlijk nooit expliciet over gehad hebben. We hebben toen gepraat over hoe we het beiden zien enzo, wat we willen, nu en naar de toekomst toe. We hebben toen besloten dat we niet langer konden ontkennen dat er 'meer' is dan vriendschap. Sindsdien zijn we dus 'officieel' samen en hebben we een langeafstandsrelatie. Eind augustus zagen we mekaar dan opnieuw, en eind september terug. Sindsdien hebben we mekaar niet gezien (het is niet makkelijk als je beiden een fulltime job hebt), maar we houden wel contact via email. Volgend weekend zie ik hem terug (hij wil Thanksgiving vieren met mij en m'n familie) en kerst zal hij ook vieren met mij en m'n familie.

Tot voor kort was ik echt zeer tevreden met het soort relatie dat we hebben (ik ben niet het type dat zoveel mogelijk tijd met haar partner wil doorbrengen, ik ben ook graag alleen, dus een langeafstandsrelatie is in dat opzicht niet zo slecht voor mij), maar de laatste tijd begin ik me er minder en minder goed bij te voelen. Hieronder enkele punten waar ik mee zit:
-het is al niet evident om een langeafstandsrelatie te hebben, hij is dan ook nog eens militair. Niks van zekerheid over de toekomst dus. Het zou kunnen dat hij in juni naar Hawaii moet verhuizen, maar het zou evengoed kunnen dat hij nog in Duitsland kan blijven. Of ergens anders naartoe moet. Geen idee wanneer hij daarover nieuws zal krijgen...
-ik heb het gevoel dat vooral ik moeite doe om de relatie te onderhouden. Ik mail hem dagelijks, gewoon om hem op de hoogte te brengen van mijn dag (hoeft niet altijd een uitgebreid epos te zijn). Want ik vind, als je een relatie hebt, dan heb je toch interesse in elkaars activiteiten? Hij antwoordt altijd, maar als ik uit mezelf niet mail, dan komt er van zijn kant ook niets (tenzij eens heel sporadisch). En dat stoort me heel erg. Hij zegt wel altijd "I'm thinking about you all the time, missing you like crazy...". Maar als hij me echt zo hard mist, waarom stuurt hij me dan eens geen mailtje als hij een paar dagen niets van me hoort? Al is het maar 1 zinnetje om te horen hoe het met me gaat?
Ook, via mail kan je wel heel wat zeggen, maar ik mis toch wel het Skypen (deden we vroeger veel vaker). Dan zie je mekaar tenminste, en het is veel meer een echt gesprek dan via mail.
-hij vertelt me heel weinig over zijn dagdagelijkse bezigheden, bv over uitstapjes met de kids in het weekend ofzo. Ik zou daar heel graag wat over horen (want ik zie z'n kids graag, 't zijn schatjes en ik mis niet enkel hem maar ook de kids). Hij vertelt me ook nooit iets over hoe het met de kids op school gaat ofzo, tenzij ik er zelf achter vraag. Ik voel een grote afstand tussen ons (niet enkel in km, maar ook een emotionele afstand). Ik heb behoefte aan véél meer (diepgaander) contact dan we nu hebben!
-hij zou graag hebben dat ik mee ga naar Hawaii als hij naar daar zou moeten verhuizen. Hij vindt het wel belangrijk dat ik daar een job kan vinden, want hij weet dat ik niet het type ben om een hele dag thuis te zitten (terwijl dat bij de meeste vrouwen in het Amerikaanse leger het geval is). Dus dat is wel een goed punt - hij wil me zeker niets ontzeggen, en stel dat ik hier een superaanbieding zou krijgen voor een job, dan vindt hij niet dat ik dit moet laten liggen. Ook als ik de kansen laag zou inschatten dat ik daar een job zou vinden die me ligt, dan gaat hij niet van me verlangen dat ik hem toch volg. Hij wil mij echt niets ontzeggen. Nu, ik denk wel dat ik daar een job zou kunnen vinden (ik ben sportpsychologe, en daar is in Hawaii wel ruimte voor denk ik), maar als hij wil dat ik mee verhuis naar Hawaii, dan moet hij nu wel al wat investeren in de relatie! En ik heb niet het gevoel dat hij dit doet...
-stel dat hij naar Hawaii zou verhuizen, bestaat de kans dat hij al na een paar weken voor een jaar op missie moet. En dan zit ik daar schoon in m'n eentje, ver weg van al m'n familie en vrienden die me zo dierbaar zijn. (er zijn wel ergere plaatsen om te zitten dan Hawaii, kan ik me inbeelden, maar toch)
-als hij na een jaar terug is, gaat hij dan nog dezelfde man zijn als voordien? Je hoort vaak dat dit niet zo is...
-als ik mee zou gaan naar Hawaii, zou ik met hem moeten trouwen om daar te verblijven (denk ik toch, hij gaat me volgend weekend die regels eens in detail uitleggen). Maar ik heb geen zin om te trouwen met iemand die ik alleen maar ken van een paar weekends samen door te brengen en daartussen wat mailcontact! Als ik ooit zou trouwen (want da's geen must voor mij), dan zou het zijn na een jarenlange, gelukkige relatie. Niet om verblijfspapieren in orde te krijgen... Hij weet dit ook van mij.
-zijn familie is nog niet van mijn bestaan op de hoogte. Nu ja, ze hebben al wel van me gehoord (door het verhaal over de vest van zijn grootvader), maar ze weten niet dat we iets hebben. Hij wil nog wat wachten, omdat hij zich altijd veroordeeld voelt door zijn familie als het over relaties gaat (hij is vroeg getrouwd, vroeg gescheiden, opnieuw getrouwd, opnieuw gescheiden, en zijn familie was daar niet echt positief over). Ik begrijp wel dat hij nu liever wacht met het te vertellen. Als hij het vertelt wanneer we al een hele tijd samen zijn, dan zal zijn familie hopelijk positiever reageren, want dan zien ze dat hij het serieus meent. Maar het creëert wel een afstand/onevenwicht tussen ons, want mijn familie weet het natuurlijk wel (en ze zijn zot van hem).
Ik ben wel blij dat hij me heeft voorgesteld aan zijn kinderen (2 wonen bij hem). De 2 kinderen die bij hem wonen zijn van zijn eerste vrouw ('t jongste, dat in de VS woont, is van zijn 2de vrouw). De kinderen die bij hem wonen hebben hem alleen maar samen gezien met zijn 2de vrouw, en nadien nog met 1 vrouw, maar dat heeft niet lang geduurd. En nu dus met mij... 't Feit dat hij me aan hen voorstelt wil toch ook al iets zeggen.

Pfff... Ik kan echt niet wachten om hem terug te zien volgend weekend, ik heb echt nood aan een goeie real life babbel over dit alles!
Liesbella
 
Berichten: 11
Geregistreerd: 29 sep 2005 11:00
Woonplaats: Buizingen

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor schubert » 02 nov 2011 19:30

Veel plezier daar in Duitsland. :D
schubert
 
Berichten: 1962
Geregistreerd: 07 apr 2011 12:40

Re: Lange afstands relatie

Berichtdoor aLia » 02 nov 2011 04:14

Zo ongeveer 15 maanden geleden heb ik een man leren kennen via een virtuele wereld ( Second Life) klinkt gek, maar "who cares" ieder doet met zijn vrije tijd wat die wil! Nou ieder vrij moment heb ik daar doorgebracht en iedere avond was hij trouw online...we hebben uren met elkaar gebabbeld, elkaars diepste geheimen verklapt...was alsof ik hem al heel men leven kende! Maanden verstrijken en we besluiten elkaar te ontmoeten...dit bijna een jaar na de eerste online ontmoeting. Ik heb de eerste stap gezet en ben hem gaan opzoeken, toch een 14 uur rijden, ondertussen ik me afvroeg hoe het zou zijn om hem te zien en te voelen! We hebben maanden elkaar enkel gezien via de webcam en gesproken op skype! Dat virtuele wereld ging meer en meer naar de achtergrond en skype onze wereld geworden...we deelden Links naar leuke websites, films, spellektjes..gingen met vrienden en familie in groeps gespreken en hadden hierbij veel plezier...soms ook wel eens een fikse ruzie, waar ik de verbinding afsloot boos en naar bed ging! Waarop hij dan op men gsm ging bellen en smeekte terug te keren naar skype ..hij wou nooit boos naar bed gaan en moesten de dingen uitgeklaard worden...Nou, de dag dat ik aan het treinstation ben aangekomen zal ik zolang ik leef niet meer vergeten.....daar stond hij dan, letterlijk te trillen op zijn benen (de schat) ik zag de blik van herkenning en de liefde in zijn ogen...totaal van de kaart ben ik in
zijn armen gevallen en het leek wel alsof ik hem al heel men leven kende, zo raar!
Ik was ook dan maar pas gaan realiseren hoeveel ik van hem hield...ondertussen zijn we verschillende keren bij elkaar op bezoek geweest en ja....ik hou zielsveel van hem en hij ook van me...dat kan ik aan hem zien, de manier waarop hij naar me kijkt en aanraakt en kust...
Second life, daar komen we niet meer...en ondertussen ben ik volop bezig met alles in te pakken want met het nieuwe jaar willen wij samen zijn ...EN!! hij heeft me op zijn knieën ten huwelijk gevraagd, EN! belangrijk men moeder vind hem een schatje....:) nog een paar weken geduld en ik woon in Duitsland! Liefde kent geen grenzen en geen afstand...en ik ben van mening..als je de risico niet neemt dan zal je je heel je leven lang alleen maar afvragen hoe het zou kunnen zijn....ik leef maar één keer!!!
aLia
 
Berichten: 3
Geregistreerd: 29 sep 2005 11:00
Woonplaats: lokeren

Volgende

Keer terug naar Bijzondere relaties

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 0 gasten